Tworzenie profili ICC

Tworzenie profilu ICC z perspektywy papieru

Zastosowanie idealnego profilu ICC powinno w zasadzie umożliwić wydrukowanie idealnego obrazu. Faktycznie, nie jest to jednak całkowicie prawdą. Zawsze będą zachodzić jakieś zmiany w procesie, głównie w maszynie drukarskiej, spowodowane rodzajem papieru. Aby je ograniczyć, profil ICC posiada dodatkowe funkcje reprodukcji, które pozwalają radzić sobie z różnymi parametrami papieru. Niezwykle ważne jest, aby zdawać sobie z nich sprawę, ponieważ to one przejęły zadania, które dawniej wchodziły w zakres „ręcznych” prac zawiązanych z obróbką obrazu, a które dzisiaj są wykonywane przez profil ICC w sposób automatyczny. Poniżej przestawiamy zbiór ustawień, które ze względu na rodzaj i jakość papieru, należy wziąć pod uwagę zarówno przed utworzeniem profilu ICC, jak i podczas jego stosowania. Jest to niezwykle istotne, zwłaszcza przy stosowaniu różnych rodzajów papieru, jak papier niepowlekany i powlekany. Ustawienia te są tak samo ważne podczas tworzenia profilu ICC, jak i podczas jego stosowania. Jeśli np. ustawienia liniatury rastra lub gęstości optycznych farb podczas tworzenia i stosowania profilu będą różne, nie przyniosą one oczekiwanego rezultatu. Z punktu widzenia rodzaju papieru, najbardziej krytyczne decyzje dotyczą:

  • Wyboru liniatury rastra i rodzaju rastra
  • Wartości gęstości optycznej
  • Całkowite pokrycie powierzchni
  • Wyboru i zastosowania odpowiednich krzywych CTP

Trudno będzie osiągnąć zamierzony poziom jakości, jeśli decyzje te nie zostaną podjęte z rozwagą i nie będą przekazane kolejnym osobom w procesie. Sytuacja krytyczna powstaje wtedy, gdy różne osoby uczestniczące w procesie robią uwagi na temat drukowania mając swoje zdanie na temat tego, jak mocne lub gęste powinny być wydrukowane kolory. Jeśli profile są ustawione na określoną wartość gęstości, a ta różni się od rzeczywistej, idealnej wartości profilu, może to stwarzać problemy. Zalecamy, aby wyraźnie komunikować, które ustawienia są prawidłowe, rozpoczynając od tego proces drukowania. Całkowicie dopuszczalną sytuacją jest oczywiście sytuacja, w której wszyscy uczestnicy procesu uzgodnią odchylenia od tych ustaleń, będąc świadomym ich konsekwencji.

Profil ICC papieru

Znacząca część Przewodnika poświęcona jest profilom ICC. Powodem tego jest fakt, że główna część prac związanych z korektą podczas obróbki obrazu została przeniesiona do profili ICC. Nawet, jeśli zostaną one znormalizowane, główne kwestie i najważniejsze ustawienia, które regulują sprawy związane z przyrostem punktu rastrowego i całkowitym pokryciem powierzchni, będą otwarte dla każdego, kto taki profil będzie tworzył. Oznacza to, że będzie istniała pewna liczba profili dla tego samego papieru, które będą bardziej lub mniej odpowiednie dla papieru i bardziej lub mniej przystosowane do różnych procesów drukowania. Istnieją różne rodzaje profili ICC, takie jak profile wejściowe z aparatów lub skanerów, profile wyświetlania dla monitorów oraz profile wyjściowe do drukowania i wykonywania odbitek próbnych. Skoncentrujemy naszą uwagę na profilach wyjściowych papieru. Ponieważ profile ICC są unikalne dla rodzaju papieru, powinniśmy poznać podstawowe zmienne, które można ustawić na dostępnych profilach ICC do drukowania.

Różne rodzaje profili ICC

Bardzo istotną cechą profilu ICC papieru jest jego szczegółowość. Mówiąc prościej, profil ogólny będzie dokonywał korekty dla dowolnej maszyny drukarskiej i dla dowolnego rodzaju papieru. Natomiast profil szczegółowy będzie dokonywał korekty dla jednej, konkretnej maszyny i jednego, konkretnego rodzaju papieru. Każdy profil posiada pewien poziom uogólnienia. Poznanie tego stopnia ma decydujące znaczenie dla użytkownika. Samo zastosowanie profilu nie gwarantuje, że wszystko będzie dobrze. Profil ICC papieru jest w rzeczywistości ustawiony dokładnie dla takiego środowiska, w jakim został utworzony. Każde odchylenie od tych warunków sprawi, że kompensacja będzie mniej dokładna, a wyników nie będzie można w 100% przewidzieć. Profile będą indywidualne dla:

  • Rodzaju papieru, np. powlekanego, niepowlekanego, papieru LWC, ale też dla stopnia spulchnienia papieru i jego gramatury
  • Procesu druku i kalibracji, warunków CTP, ustawień maszyny drukarskiej, form drukowych czy farb.

Parametry te są z grubsza opisane w normie ISO 12647, jednak nawet ich staranna kontrola i monitorowanie nie pozwoli uniknąć pewnych odchyleń. W przemyśle poligraficznym, jak w każdym przemyśle produkcyjnym, określa się zbiór dopuszczalnych tolerancji, które są również definiowane w normie ISO. Zrozumienie tych odchyleń zależy również od doświadczenia w pracy z materiałami drukowanymi. Dlatego też niezwykle ważne jest uzgodnienie, na początkowym etapie prac, wymaganego poziomu jakości i dopuszczalnych odchyleń od zatwierdzonej odbitki próbnej. Ważnym elementem tego procesu jest także uzgodnienie, w jakim stopniu wybrany profil będzie obsługiwał wybrane środowisko druku. Jest to tym bardziej istotne, gdy profile zostają dodane bez nadzoru drukarni i gdy drukarnia otrzymuje gotowy do druku dokument w CMYK. Nie istnieje oficjalna klasyfikacja profili ICC papieru, jeśli jednak mielibyśmy je sklasyfikować to można wyróżnić trzy zasadnicze grupy:

Profile ogólne

  • Podstawowa maszyna drukarska i podstawowy rodzaj papieru – ogólne profile, które obsłużą daną maszynę drukarską i określony papier. Jeśli zostaną opracowane w środowisku zgodnym z wymaganiami normy ISO, proces będzie lepiej zdefiniowany.

 

Profile częściowo szczegółowe

  • Podstawowa maszyna drukarska i konkretny rodzaj papieru – ogólne profile, które obsłużą podstawową maszynę drukarską i papier o określonej jakości. Jeśli profile zostaną opracowane w środowisku zgodnym z wymaganiami normy ISO, proces będzie lepiej zdefiniowany.
  • Konkretna maszyna drukarska i podstawowy rodzaj papieru – ogólne profile, które obsłużą konkretną maszynę drukarską i zdefiniowany rodzaj papieru.

 

Profile szczegółowe

  • Prawdziwie szczegółowy profil, który obsłuży konkretną maszynę drukarską i papier określonego rodzaju.
  • Konkretna maszyna drukarska i papier określonego rodzaju oraz adaptacja projektu – profil ten jest jeszcze dostosowany do konkretnego obrazu.

Im bardziej specyficzny jest profil, tym bardziej dokładnie skoryguje odchylenia. A tym samym użycie bardziej ogólnego profilu wymaga zastosowania większej liczby dodatkowych zabezpieczeń, np. w formie odbitki próbnej na maszynie drukarskiej. Należy zauważyć, że nie pomoże tutaj chociażby „odbitka programowa” (soft proof) na monitorze, ponieważ nie uwzględnia ona tych etapów procesu, które zachodzą, kiedy obraz opuści pamięć komputera. Zalecamy więc używanie możliwie jak najbardziej szczegółowych profili, a w przypadku korzystania z profili ogólniejszych, ich wcześniejsze przetestowanie w celu sprawdzenia, że są w stanie zaspokoić ambicje związane z jakością obrazu. Należy pamiętać, że użycie ogólnego profilu nie zawsze oznacza niższą, jakość, trudniej jest po prostu przewidzieć jego zachowanie. Zalecamy również, aby to drukarz miał ostatnie słowo, co do wyboru profilu, ponieważ celem użycia profilu jest dokonanie korekty obrazu odpowiednio do danego środowiska druku i danego rodzaju papieru.